วัยรุ่น

 

The Thrills - TEENAGER

ทำเพลงได้กรุ่มกริ่มๆ มาก น่ารักเหลือเกิน ถ้าหากคุณกำลังตกหลุมรักใครสักคน หรือว่ากำลังอินเลิฟละก้อ ควรจะฟังเพลงของเค้าด้วยอย่างยิ่งเพราะจะทำให้โลกของคุณสดชื่นขึ้นไปอีก เป็นสีชมพูขึ้นไปอีกอย่างเหลือเชื่อ  

Conor Deasy ร้อง/ฮาโมนิก้า/กีต้าร์อะคูสติก  Daniel Ryan กีต้าร์/เบส/แมนโดลิน/แบนโจ  Kevin Horan เปียโน/ออแกน  Paradic McMahon กีต้าร์/เบส  Ben Carrigan กลอง

ไนท์พลาซ่า

  

ก่อนกลับ 

ยังพอมีเวลาเหลือที่พี่จุ้ยจะพาเดินเล่นไนท์พลาซ่า-พิษณุโลก เลยได้ถ่ายรูปมาอีก3ใบ เดินไปมาเจอร้านขายรองเท้า เห็นแล้ววู้..อยากได้ Red Converse จังอ่า เป็นอีกเมืองที่น่าสนใจ สาวๆน่ารักดีแหะ

ภูสอยดาว

   

PO SOI DAO NATIONALPARK

เป็นช่วงวันหยุดยาวของสุดสัปดาห์ เพื่อไม่ให้เสียโอกาศที่หาได้ยากไป ผมเองจึงเลือกที่จะเดินทางไกล ตัดสินใจขึ้นภูสอยดาวที่จังหวัดอุตรดิตถ์ ช่วงกลางดึกของวันที่20ตุลา ผมและคนอื่นๆอีกสิบคน เริ่มออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปพิษณุโลก เพื่อต่อรถเข้าไป อ.ชาติตะการ ที่อุตรดิตถ์ เราถึงชาติตะการในเช้าของวันที่21ตุลา แวะเข้าตลาด กินมื้อเช้าและซื้อของอื่นๆที่จำเป็น จากนั้นก็จะมีรถมารับเพื่อขึ้นไปยังที่ทำการอุทยานอีกที

7กิโลกรัมคือน้ำหนักกระเป๋าของผมที่ต้องใช้บริการลูกหาบ (กิโลละ15บาท) ผมเองก็จะมีเพียงแค่เต็นท์ กล้องLC-A และ Cmena8m ที่จะต้องติดตัวอยู่ตลอดจนถึงยอดภู เวลาล่วงมาถึงสายๆ อากาศกำลังดี ได้เวลาตบเท้าออกสตารท์เดินเข้าป่า อากาศชุ่มชื่น ละอองน้ำ กลิ่นดิน เสียงน้ำตกและจักจั่น ตลบอบอวนไปทั่ว รอบๆมีแต่สีเขียว มีแต่ผู้มาเยือนเป็นสิ่งแปลกปลอมเท่านั้น  ฝีเท้าและย่างก้าวค่อยๆช้าลงจนดูเป็นภาพสโลว์โมชั่น ถึงแม้อากาศจะสดชื่นแต่การหายใจกลับถี่ขึ้นราวกับว่าอากาศกำลังจะหมดไปจากโลกซะอย่างงั้น ครึ่งวันบ่ายของผมมีเพียงแค่เดิน นั่งพัก ถ่ายรูป เดิน นั่งพัก ถ่ายรูป เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่วิวข้างทางนะดิช่างน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนักทั้งไกลโพ้น สูง หรือแม้แต่ยอดหญ้าและใบไม้ที่ยื่นออกมาคล้ายกับว่าอยากจะทักทายกับเราผู้มาเยือน ผมเองไม่เคยใกล้ชิดและอยู่ท่ามกลางธรรมาชาติได้มากขนานนี้ เวลาผ่านมาถึงช่วงเย็น และแล้วก็มาถึงลานสนสำหรับกางเต็นท์จนได้ หลังจากมื้อเย็นผ่านไป ก็ได้เวลาเพิ่มความอบอุ่นด้วยการนั่งรอบกองไฟ ผมได้แต่นั่งเพ่งมองเปลวไฟอยู่อย่างนั้นและพลันนึกถึงเรื่องสั้นตอนทัศนียภาพกับเตารีด ของ ฮารูกิ มูราคามิ (Haruki Murakami) ที่ช่วงนึงได้เขียนไว้ว่า “มิยาเกะมีฝีมือเยี่ยมในการเอาเศษไม้ชิ้นเล็กชิ้นน้อยและท่อนไม้ขนาดใหญ่มาเรียงสลับกัน จนกระทั่งกองไม้นั้นดูละม้ายคล้ายงานศิลปะสมัยใหม่ล้ำยุค เขาจะถอยหลังสองสามก้าวเพื่อสำรวจผลงานที่สร้างขึ้น แล้วจึงเดินกลับไปจัดชิ้นส่วนไม้บางชิ้น จากนั้นจะเดินวนไปฝั่งตรงข้ามเพื่อสำรวจอีกครั้ง เขาจะทำตามกระบวนการทั้งหมดนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีกเหมือนเช่นทุกครั้ง ทั้งหมดที่ทำขึ้นก็เพื่อประกอบชิ้นส่วนของกองไม้ให้สามารถจุดไฟ เป็นกองเพลิงลุกโชนให้เห็นภายในสมองของเขา ดุจกับปะติมากรมองเห็นรูปปั้นซึ่งซุกซ่อนอยู่ในแท่งหินอ่อน ก่อนจะลงมือแกะสลัก” ผมเองชักเริ่มชอบกองไฟซะแล้วสิ

เราใช้เวลาอยู่ข้างบน 3วัน2คืน ไม่มีสัญาญาณโทรศัพท์ ไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น ตัดขาดจากโลกภายนอก ทุกอย่างทำด้วยมือ อาหารกระป๋องสุดวิเศษ อากาศสดชื่น ดื่มน้ำจากลำธาร นั่งคุย นอนกลางวัน เดินเล่น ถ่ายรูป ก่อกองไฟ ดูดาว และซุกตัวในผ้านวม ขอบคุณทุกๆคน ขอบคุณมิตรภาพ 

The Motorcycle Diaries.

   

“มัมไม่ใช่วีรกรรมของวีรบุรุษ แต่เป็นสองชีวิตที่เหมือนเส้นขนานในเวลานั้น สองชีวิตที่มีแรงบัลดาลใจและความฝันเหมือนกัน เออร์เนสโต เกวารา เดอร์ ลา เซอร์นา 1952″
The Motorcycle Diaries ว่าด้วยเพื่อนซี้สองคน ที่ตั้งใจจะท่องเที่ยวให้ทั่วละตินอเมริกาด้วยมอเตอร์ไซด์เพียงคันเดียว และหนึ่งในสองหนุ่มนั้นคือ เช เกวารา ที่หลายคนรู้จักเพียงผิวเผินจากลายสกรีนเสื้อหรือท้ายรถสิบล้อ
เช เกวารา คือใครกันแน่ หากจะเชื่อตาม FBI หรือ CIA แล้วละก็มันมีเพียงคำตอบเดียวว่า เช คือคอมมิวนิสต์ที่เป็นภัยต่อประเทศ ในความเป็นจริง เช เป็นนักเรียนแพทย์ที่มีอนาคตสดใส พ่อเป็นนักธุรกิจ เขามาจากครอบครัวที่มีฐานนะ แต่อะไรคือจุดเปลี่ยนจาก เช นักเรียนแพทย์ให้เป็นนักปฏิวัติ ที่เกลียดชังพวกทุนนิยมอย่างเข้าไส้
วอลเตอร์ แซลล์ ผู้กำกับ ได้เรียงร้อยเรื่องเล่าให้กลายเป็นภาพยนต์ได้อย่างสมจริง ถ่ายทอดชีวิตวัยรุ่นช่วงหนึ่งของ เออร์เนสโต เกวารา เดอ ลา เซอร์นากับเพื่อนซี้ปึ้กรุ่นพี่อย่าง อัลแบร์โต กรานาโด ระหว่างการเดินทางที่เริ่มจากความฝัน และความคะนองตามประสาวัยรุ่น แต่เมื่อยิ่งใกล้ถึงจุดหมายปลายทางเท่าไหร่ ความจริงของชีวิตก็เริ่มผุดให้เห็นเด่นชัดขึ้น เรื่องราวต่างๆ หลั่งไหลเข้ามาให้เห็นอยู่ประปรายทั้งความสุข ความทุกข์ ความหิวโหย ความไม่ยุติธรรม ที่คนชั้นล่างต้องอดทนแบกรับ รวมถึงความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนที่แนบแน่นของการเดินทางครั้งนี้

ขณะนี้เป็นเวลา Jazzz

 

The Five Corners Quintet กับ Chasin’ Jazz Gone By

เพิ่งได้เพลงใหม่มาฟัง เป็นแจ็สที่เพลินเลยทีเดียว เลยเข้าไปสืบประวัติ Chasin’ Jazz Gone By ได้เปิดตัวเมื่อกันยายน 2005 (ปีมะโว้) หลังจากนั้น 11สัปดาห์ก็ติด ท็อป40 ของยุโรปซะด้วย ถูกปั้มขายไปทั่วโลกกว่า 40,000แผ่น ไม่เลวเลยทีเดียวสำหรับจำนวนที่จำหน่ายไปเมื่อปี2005 แถมยังได้ ADLIB Magzine Internation New Star Of The Year 2005 ของประเทศญี่ปุ่นด้วย นอกจากนี้ แทร็ก Three Corners ยังถูกเลือกให้เป็นวินเนอร์  Gilles Peterson’s Worldwide ของ BBC Radio One ในขณะที่ Chasin’ Jazz Gone By เป็นที่กล่าวขวัญอย่างเหลือล้น

เฮลซิงกิ-ฟินแลนด์