IKKYO’s HELLO
คู่มือ ความรัก,สูญเสียและความสิ้นหวัง นี้คือแผ่นเปิดตัว theWOBATS
นานมากแล้วที่ข้าพระเจ้าเองไม่ได้ขยับขเยื้อนอะไรมากนัก แต่แล้วเดือนนี้ก็ได้ฤกษ์เพราะ theWOMBATS เปิดตัวได้สดเหลือเกิน พวกเค้าเริ่มต้นด้วยเรื่องเล่าน่ารักๆ สำหรับเด็กผู้หญิง,เด็กชายและMARSUPIALS แต่ท้ายที่สุดมันก็เพี้ยนเป็นการาจร็อคแบบตื้ดๆ และมันก็เข้าท่าไปอีกแบบซะด้วย รื่นเริงๆ
ชอบเพลง
*Moving to NewYork
*Lost in the Post
*Let’s Dance to JOY DIVISION
*BackFire at the Disco
Jiro Endo และ วิชญ์ พิมพ์กาญจนพงศ์ ร่วมกับSO:ON จัดคลับสุดเพี้ยนขึ้นมาล้อเลียนความขี้อายของวัยรุ่นไทย เมื่อบางครั้งความเขินอายกลายเป็นอุปสรรคต่อความสนุกสนาน พวกเค้าเลยจัดการแยกหัวออกจากตัวซะเลย โดยให้ผู้ชมโผล่หัวขึ้นมาเพื่อชมไนท์คลับ ส่วนอวัยวะที่เหลืออยากทำอะไรก็เชิญเพราะไม่มีใครเห็นอยู่แล้วนอกซะจากหัวที่ผุดขึ้นมาส่วนเดียวเท่านั้น
คลับสุดเพี้ยนจากงาน FAT
วันที่10และ11 เป็นเวลาของ Fat Festival-เทศกาลดนตรี ทั้งหมด140กว่าวง แต่ที่มาคร์ไว้ในหัวเรียบร้อยแล้วแค่20วงเอง นานมากแล้วที่ไม่ได้ดูดนตรีส่วนมากจะได้แค่ฟังซะมากกว่า
วันแรก
ดั้นด่นไปงานจนได้ ทันพอดีDesktop Error เล่น จริงๆวงนี้เคยได้ดูพวกเค้าเล่นเพลงของRadiohead มาก่อนเลยตั้งใจมาดู ต่อด้วย ซามูไรลาว ที่ยกให้เป็นวงสุดเพี้ยนและกลับมาเวทีเดิมกับMomokomotion ได้คัฟเวอร์ all apologies-NIRVANA (ซูดดยอดมาก) แวบไปดูLullaby และย้อนกลับมาดู อรอรีย์ ซึ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยอดีตอีกครั้ง ยังเกาะติดเวทีเดิมกับDayTripper แต่ไม่จบเพราะเวลาไปชนกับ อพาร์ตเม้นต์คุณป้า ที่เวทีหลัก นี้คือวงเฮดไลท์ของวันนี้ร่วมกับวงFlure และก็เป็นไปดั่งที่คาดสองวงนี้เป็นสุดยอดการแสดงของวันแรก
วันสอง
เริ่มต้นกับวง The RichmanToy สุดห่ามและสุดเนียบกับBuddhistHoliday ต่อด้วย Armchair,สี่เต่าเธอ,พี่เล็ก สุรชัย ก่อนที่จะย้ายไปดูSlur ที่เวทีหลักแต่เวลาดันไปชนกับModrenDog กว่าจะจบจากSlur เหลือเวลาของModrenDog แค่ช่วงปลายๆ แล้วต่อด้วยDiva and Friend VS ตั้ม วิศุทธิ์,CyndiSuei และจบท้ายด้วย The PhotoStickerMachine VS StylishNonsense
ไม่พลาดที่จะพาCmena8m เข้างาน
และของฝาก เสื้อยืดแพนด้าเรคคอรด์+เพื่อนใหม่.. คุคุคุ
The Thrills - TEENAGER
ทำเพลงได้กรุ่มกริ่มๆ มาก น่ารักเหลือเกิน ถ้าหากคุณกำลังตกหลุมรักใครสักคน หรือว่ากำลังอินเลิฟละก้อ ควรจะฟังเพลงของเค้าด้วยอย่างยิ่งเพราะจะทำให้โลกของคุณสดชื่นขึ้นไปอีก เป็นสีชมพูขึ้นไปอีกอย่างเหลือเชื่อ
Conor Deasy ร้อง/ฮาโมนิก้า/กีต้าร์อะคูสติก Daniel Ryan กีต้าร์/เบส/แมนโดลิน/แบนโจ Kevin Horan เปียโน/ออแกน Paradic McMahon กีต้าร์/เบส Ben Carrigan กลอง
“มัมไม่ใช่วีรกรรมของวีรบุรุษ แต่เป็นสองชีวิตที่เหมือนเส้นขนานในเวลานั้น สองชีวิตที่มีแรงบัลดาลใจและความฝันเหมือนกัน เออร์เนสโต เกวารา เดอร์ ลา เซอร์นา 1952″
The Motorcycle Diaries ว่าด้วยเพื่อนซี้สองคน ที่ตั้งใจจะท่องเที่ยวให้ทั่วละตินอเมริกาด้วยมอเตอร์ไซด์เพียงคันเดียว และหนึ่งในสองหนุ่มนั้นคือ เช เกวารา ที่หลายคนรู้จักเพียงผิวเผินจากลายสกรีนเสื้อหรือท้ายรถสิบล้อ
เช เกวารา คือใครกันแน่ หากจะเชื่อตาม FBI หรือ CIA แล้วละก็มันมีเพียงคำตอบเดียวว่า เช คือคอมมิวนิสต์ที่เป็นภัยต่อประเทศ ในความเป็นจริง เช เป็นนักเรียนแพทย์ที่มีอนาคตสดใส พ่อเป็นนักธุรกิจ เขามาจากครอบครัวที่มีฐานนะ แต่อะไรคือจุดเปลี่ยนจาก เช นักเรียนแพทย์ให้เป็นนักปฏิวัติ ที่เกลียดชังพวกทุนนิยมอย่างเข้าไส้
วอลเตอร์ แซลล์ ผู้กำกับ ได้เรียงร้อยเรื่องเล่าให้กลายเป็นภาพยนต์ได้อย่างสมจริง ถ่ายทอดชีวิตวัยรุ่นช่วงหนึ่งของ เออร์เนสโต เกวารา เดอ ลา เซอร์นากับเพื่อนซี้ปึ้กรุ่นพี่อย่าง อัลแบร์โต กรานาโด ระหว่างการเดินทางที่เริ่มจากความฝัน และความคะนองตามประสาวัยรุ่น แต่เมื่อยิ่งใกล้ถึงจุดหมายปลายทางเท่าไหร่ ความจริงของชีวิตก็เริ่มผุดให้เห็นเด่นชัดขึ้น เรื่องราวต่างๆ หลั่งไหลเข้ามาให้เห็นอยู่ประปรายทั้งความสุข ความทุกข์ ความหิวโหย ความไม่ยุติธรรม ที่คนชั้นล่างต้องอดทนแบกรับ รวมถึงความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนที่แนบแน่นของการเดินทางครั้งนี้
The Five Corners Quintet กับ Chasin’ Jazz Gone By
เพิ่งได้เพลงใหม่มาฟัง เป็นแจ็สที่เพลินเลยทีเดียว เลยเข้าไปสืบประวัติ Chasin’ Jazz Gone By ได้เปิดตัวเมื่อกันยายน 2005 (ปีมะโว้) หลังจากนั้น 11สัปดาห์ก็ติด ท็อป40 ของยุโรปซะด้วย ถูกปั้มขายไปทั่วโลกกว่า 40,000แผ่น ไม่เลวเลยทีเดียวสำหรับจำนวนที่จำหน่ายไปเมื่อปี2005 แถมยังได้ ADLIB Magzine Internation New Star Of The Year 2005 ของประเทศญี่ปุ่นด้วย นอกจากนี้ แทร็ก Three Corners ยังถูกเลือกให้เป็นวินเนอร์ Gilles Peterson’s Worldwide ของ BBC Radio One ในขณะที่ Chasin’ Jazz Gone By เป็นที่กล่าวขวัญอย่างเหลือล้น
เฮลซิงกิ-ฟินแลนด์
Editors กับ An End Has A Start
เปิดตัวเดือนใหม่พร้อมกับแผ่น Editors กับ An End Has A Start ที่ละเมียดละไมมากขึ้น เหมือนดั่งงานวรรณกรรมที่ถูกเรียบเรียงมาเป็นอย่างดี ถึงแม้หลายๆบทเพลงในชุดนี้จะสโลว์ไปบ้างแต่พวกเค้าก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนปั่นให้มันเร็วเกินเหตุเพราะทั้งหมดอยู่ในความคุมไว้หมดแล้ว และทุกเพลงก็ยังคงไว้ซึ่งความเป็นดาร์คดิสโก้อย่างที่พวกเค้าถนัดอยู่นั้นละ
The Futureheads กับ The Futureheads
งานชุดนี้เมื่อได้ฟังแล้วรู้สึกกระฉับกระเฉงซะจริง เหมาะแก่การย้ำเท้าอยู่กับที่เป็นอย่างมาก (หรือว่าจะให้เป็นเพลงประกอบจังหวะเดินสวนสนามก็ย่อมได้) นอกจากเสียงเครื่องดนตรีที่สาดอย่างกระฉับแล้ว เสียงร้องของพวกเค้าก็นับว่าเป็นเครื่องดนตรีประกอบเพลงซะด้วย! ซันเดอร์แลนด์-อังกฤษ
Barry Hyde ร้อง/กีต้าร์ Ross Millard ร้อง/กีต้าร์ Jaff ร้อง/เบส Dave Hyde ร้อง/กลอง
The Strokes กับ is this it
นี้คือวงที่ต้องกล่าวถึงเมื่อปี2000 เมื่อพวกเค้าเปิดตัวด้วยชั้นเชิงที่เหนือชั้น คำชมที่มากล้นจากนิตยาสารเพลงหลายๆสำนัก และการกลับมาของดนตรีการาจร็อกที่แห้งหายไปนานจนดูเหมือนเป็นของใหม่ซะด้วยซ้ำในเวลานั้น ดนตรีของพวกเค้าไม่เนียบแถมจังหวะยังวนเวียนซ้ำไปมา หนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่ง สอง สาม สี่ แต่นั้นละคือสูตรสำเร็จของ The Strokes นิวยอร์ค-เมกา
Julian Casablancas ร้อง Nick Valensi กีต้าร์ Albert Hammond JR กีต้าร์ Nikolai Fraiture เบส Fab Moretti กลอง
Editors กับ The Black Room
เป็นวงที่น่าจับตามอง ถ้าจะให้พวกเค้าเป็น Next Big Thing ก็ยังได้ ในเมื่อผลผลิตที่ได้จากเครื่องดนตรีของเด็กหนุ่มทั้งสี่นั้นคือ ดาร์คดิสโก้ ดนตรีอิเล็คทรอร็อกเนียบๆ บวกกับเสียงร้องขรึมๆ ก็กินขาดแล้ว เบอร์มิ่งแฮม-อังกฤษ
Tom Smith ร้อง/กีต้าร์ Chris Ubranowicz กีต้าร์ Russell Leetch เบส Ed Lay กลอง
Interpol กับ Turn On The Bright Lights
ถ้า Editors คือวงที่น่าจับตามองแล้วละก้อ Interpol ก็ต้องตามติดอย่างกระชันชิดเลยทีเดียว ในเมื่อใครหลายคนต่างยกให้ Editors นั้นเป็น Interpol เวอร์ชั่นที่อังกฤษ แล้ว Interpol ที่ให้หลายๆวงอ้างถึงมันจะเจ๋งซะขนาดไหน ป๋าจริงๆวงนี้ นิวยอร์ค-เมกา
Paul Banks ร้อง/กีต้าร์ Daniel Kessler ร้อง/กีต้าร์ Carlos D. เบส Sam Fogarino กลอง
The Stills กับ Logic Will Break Your Heart
ทำดนตรีพ็อพได้หอมหูทั้งท่วงทำนองและจังหวะ หลายต่อหลายบทเพลงที่พาเคลิมเคลิ้ม ชวนฝันได้ทุกเมื่อถึงแม้จะเป็นเวลากลางวันก็เถอะ และผมมักจะถึกทักเอาเองว่ามันคือบทเพลงประกอบหนังสือ South Of Border, West of The Sun (ของ ฮารูกิ มูราคามิ) เข้ากันดีซะยิ่งกะไร มอนทรีออล-แคนาดา
Tim Fletcher ร้อง/กีต้าร์ Dave Hamelin ร้อง/กีต้าร์ Liam O’neil คีย์บอร์ด Julien Blais กลอง
Phoenix กับ It’s Never Been Like That
วันสบายๆ อารมณ์ดีๆ มักจะผ่านไปเร็วเสมอ กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็หมดวันไปซะแล้ว เพลงของพวกเค้าด้วยเช่นกันตั้งแต่เพลงแรกไปจนสุดท้ายนำพาอารมณ์และจิตใจเบิกบาน สดชื่นอย่างเต็มเปี่ยม ปารีส-ฝรั่งเศส
Thomas Mars ร้อง Laurent Brancowitz กีต้าร์ Deck D’Arcy เบส Christian Mazzalai กีต้าร์
Kings Of Leon กับ Aha Shake Heartbreak
ถ้าคุณมีพี่-น้องสี่คนคุณควรจะทำอะไรดี พวกเค้าทั้งสี่เลือกที่จะเล่นดนตรีให้แก่กันและกัน และแน่นอนมันคงเข้าขา ไหลลื่นไปหมดซะทุกอย่างเพราะโตมาด้วยกันทุกๆนาที เสียงร้อง กีต้าร์ ลีลา และจังหวะช่างน่าตื่นเต้น เดาไม่ออกหลอกว่าจังหวะข้างหน้ามันจะเป็นอย่างไรจนกว่าคุณจะได้ฟังเพลงของพวกเค้า เทนเนสซี่-เมกา
Caleb Followill ร้อง/กีต้าร์ Jared Followill เบส Matthew Followill กีต้าร์ Nathan Followill กลอง
Arcade Fire กับ Neon Bible
การจับดนตรีคลาสิคมาเข้าคู่กับดนตรีร็อดแค่คิดมันก็พิลึกและมันก็ดูเป็นคนละขั้วซะด้วยซ้ำ แต่หนุ่ม-สาวกลุ่มนี้ทำออกมาได้อย่างไม่เขอะเขิน แถมยังน่าชื่นชมอีกด้วยเมื่อไหนๆมันก็มาถึงขั้นนี้ พวกเค้าเลยเลือกโบสถ์ร้างเป็นห้องบันทึกเสียงเอาซะเลย และมันทำให้ดูคลั่งขึ้นเป็นกองเลยทีเดียวละ NeoBible มอนทรีออล-แคนนาดา
Win Butler .Regine Chassagne .Richard Reed Parry .William Butler .Tim Kingsbury .Sarah Neufeld .Jeremy Gara
Black Rebel Motorcycle Club กับ Howl
มันเป็นช่วงเวลาที่ลำบากสำหรับ BRMC พวกเค้าทั้งสามจะหยุดชื่อทีมไวเพียงเท่านี้ ทิ้งไว้แค่ความทรงจำหรือว่าจะลุยด้วยกันต่อ แต่ท้ายที่สุดทั้งสาม ก็กลับมาเหนียวแน่นกันเหมือนเดิม Howl จึงเปรียบเสมือนช่วงเวลาสำคัญช่วงนึงของวงที่ไม่ได้ราบรื่นเสมอไป แต่ยังคงไวซึ่งความงดงาม นิวยอร์ค-เมกา
Peter Hayes ร้อง/กีต้าร์ Robert Levon Been กีต้าร์ Nick Jago กลอง
Radiohead กับ Pablo Honey
นี้คือวงที่โปรดปรานมากๆ จากเริ่มแรกของการฟังเพลงและยังคงหยิบแผ่นนี้มาฟังทุกครั้งเมื่อมีโอกาส วัยหนุ่ม ห้าวหาญ กราดเกี้ยว สุขุม ความหวานและบัลลารด์ ทุกอย่างเหล่านี้ยังคงวนเวียนอยู่ทุกเมื่อแม้มันจะนานมาแล้วก็ตาม อ็อคฟอรด์-อังกฤษ
Thom Yorke ร้อง/กีต้าร์ Jonny Greenwood กีต้าร์/เปียนโน Ed O’Brien กีต้าร์ Colin Greenwood เบส Phil Selway กลอง
ก่อนหน้านี้ขณะที่เข้าเว็ปเพื่อหาเพลงฟังก็ไปเจอ TokyoPoliceClub เพียงแค่ชื่อก็น่าสนใจอยู่ เลยตามไปฟังเพลงของพวกเค้าและก็ชอบทันทีเพียงแค่ลองฟังสามเพลงเท่านั้น แต่ก็รู้อยู่แล้วว่าคงจะหาซื้อยากถ้าไม่สั่งซื้อในอินเทอร์เน็ต จนวันนั้นมาถึงจำได้ว่ากำลังจะกลับบ้านอยู่แล้วเชียว แต่ก็ชอบแวะมาดูร้านป้าโดเรมีอยู่เสมอเมื่อมีโอกาศมาสยามสแควร์ และแล้วก็ไปจะเอ๋กับ TokyoPoliceClub ที่แปะหราอยู่บนกระจกหน้าร้าน เลยต้องเข้าไปจัดมาซะ แต่เรื่องยังไม่หมดเพียงเท่านี้ เมื่อผมเองรบกวนให้ป้าโด(เรมี) ช่วยแนะนำวงใหม่ที่มีสาวๆร้องนำ ป้าเลยจัด AsobiSeksu ให้ตามคำขอ ผมขอลองฟัง “เจ๋งชะมัดเลยวงนี้”(พูดในใจ) เลยตัดสินใจคว้าแผ่นนี้ด้วยมาอีกแผ่น เล่นเอาผมกลับบ้านกระเป๋าเบาเลย
TokyoPoliceClub (ตำรวจโตเกียว)
AsobiSeksu (เซ็กเล่นๆ)
 | Hello IKKYO on หอสมุด Neilson Hays |
 | katicks on หอสมุด Neilson Hays |
 | madam on The Motorcycle Diaries. |
| madam on ขณะนี้เป็นเวลา Jazzz |
| madam on พระราชวังบางปะอิน |
