ภูสอยดาว

ตุลาคม 27, 2007

ภูสภ??ดาว ภูสภ??ดาว ภูสภ??ดาว ภูสภ??ดาว-ลานสน

PO SOI DAO NATIONALPARK

เป็นช่วงวันหยุดยาวของสุดสัปดาห์ เพื่อไม่ให้เสียโอกาศที่หาได้ยากไป ผมเองจึงเลือกที่จะเดินทางไกล ตัดสินใจขึ้นภูสอยดาวที่จังหวัดอุตรดิตถ์ ช่วงกลางดึกของวันที่20ตุลา ผมและคนอื่นๆอีกสิบคน เริ่มออกเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปพิษณุโลก เพื่อต่อรถเข้าไป อ.ชาติตะการ ที่อุตรดิตถ์ เราถึงชาติตะการในเช้าของวันที่21ตุลา แวะเข้าตลาด กินมื้อเช้าและซื้อของอื่นๆที่จำเป็น จากนั้นก็จะมีรถมารับเพื่อขึ้นไปยังที่ทำการอุทยานอีกที

7กิโลกรัมคือน้ำหนักกระเป๋าของผมที่ต้องใช้บริการลูกหาบ (กิโลละ15บาท) ผมเองก็จะมีเพียงแค่เต็นท์ กล้องLC-A และ Cmena8m ที่จะต้องติดตัวอยู่ตลอดจนถึงยอดภู เวลาล่วงมาถึงสายๆ อากาศกำลังดี ได้เวลาตบเท้าออกสตารท์เดินเข้าป่า อากาศชุ่มชื่น ละอองน้ำ กลิ่นดิน เสียงน้ำตกและจักจั่น ตลบอบอวนไปทั่ว รอบๆมีแต่สีเขียว มีแต่ผู้มาเยือนเป็นสิ่งแปลกปลอมเท่านั้น  ฝีเท้าและย่างก้าวค่อยๆช้าลงจนดูเป็นภาพสโลว์โมชั่น ถึงแม้อากาศจะสดชื่นแต่การหายใจกลับถี่ขึ้นราวกับว่าอากาศกำลังจะหมดไปจากโลกซะอย่างงั้น ครึ่งวันบ่ายของผมมีเพียงแค่เดิน นั่งพัก ถ่ายรูป เดิน นั่งพัก ถ่ายรูป เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่วิวข้างทางนะดิช่างน่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนักทั้งไกลโพ้น สูง หรือแม้แต่ยอดหญ้าและใบไม้ที่ยื่นออกมาคล้ายกับว่าอยากจะทักทายกับเราผู้มาเยือน ผมเองไม่เคยใกล้ชิดและอยู่ท่ามกลางธรรมาชาติได้มากขนานนี้ เวลาผ่านมาถึงช่วงเย็น และแล้วก็มาถึงลานสนสำหรับกางเต็นท์จนได้ หลังจากมื้อเย็นผ่านไป ก็ได้เวลาเพิ่มความอบอุ่นด้วยการนั่งรอบกองไฟ ผมได้แต่นั่งเพ่งมองเปลวไฟอยู่อย่างนั้นและพลันนึกถึงเรื่องสั้นตอนทัศนียภาพกับเตารีด ของ ฮารูกิ มูราคามิ (Haruki Murakami) ที่ช่วงนึงได้เขียนไว้ว่า “มิยาเกะมีฝีมือเยี่ยมในการเอาเศษไม้ชิ้นเล็กชิ้นน้อยและท่อนไม้ขนาดใหญ่มาเรียงสลับกัน จนกระทั่งกองไม้นั้นดูละม้ายคล้ายงานศิลปะสมัยใหม่ล้ำยุค เขาจะถอยหลังสองสามก้าวเพื่อสำรวจผลงานที่สร้างขึ้น แล้วจึงเดินกลับไปจัดชิ้นส่วนไม้บางชิ้น จากนั้นจะเดินวนไปฝั่งตรงข้ามเพื่อสำรวจอีกครั้ง เขาจะทำตามกระบวนการทั้งหมดนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีกเหมือนเช่นทุกครั้ง ทั้งหมดที่ทำขึ้นก็เพื่อประกอบชิ้นส่วนของกองไม้ให้สามารถจุดไฟ เป็นกองเพลิงลุกโชนให้เห็นภายในสมองของเขา ดุจกับปะติมากรมองเห็นรูปปั้นซึ่งซุกซ่อนอยู่ในแท่งหินอ่อน ก่อนจะลงมือแกะสลัก” ผมเองชักเริ่มชอบกองไฟซะแล้วสิ

เราใช้เวลาอยู่ข้างบน 3วัน2คืน ไม่มีสัญาญาณโทรศัพท์ ไม่มีโทรทัศน์ ไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น ตัดขาดจากโลกภายนอก ทุกอย่างทำด้วยมือ อาหารกระป๋องสุดวิเศษ อากาศสดชื่น ดื่มน้ำจากลำธาร นั่งคุย นอนกลางวัน เดินเล่น ถ่ายรูป ก่อกองไฟ ดูดาว และซุกตัวในผ้านวม ขอบคุณทุกๆคน ขอบคุณมิตรภาพ 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: